Skip Navigation
 

Archiwum

Historia

tekst archiwalny pochodzący z nieistniejącej strony www.zsk.bydgoszcz.pl

Szkoła rozpoczęła działalność w dniu 01 września 1952 r. na podstawie Zarządzenia Nr 209 Prezesa Rady Ministrów z dn. 06 września 1952 r. (Monitor Polski, A 79/52, poz. 1276). Zarządzeniem tym przekazane zostały Ministerstwu Kolei dwie bydgoskie szkoły średnie typu ekonomicznego: Technikum Handlowe MHW oraz Technikum Finansowe MF. Przez pierwszy r. szk. miała nazwę „Technikum Ekonomiczno-Kolejowe Ministerstwa Kolei”, a od r. szk. 1953/54 - „Technikum Kolejowe Ministerstwa Kolei”; drugi człon nazwy zmieniał się w kolejnych latach w zależności od nazwy organu prowadzącego.

Decyzje dotyczące przekazania tych szkół Ministerstwu Kolei zostały podjęte w dniu 27 czerwca 1952 r. na konferencji, która odbyła się u zastępcy przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego.

O trudnych narodzinach nowej placówki wpisanej 50 lat temu na mapę szkolnictwa zawodowego Bydgoszczy, pisze dyrektor mgr Henryk Betański:

„Technikum Kolejowe MK w Bydgoszczy, które powstało w sposób specyficzny - na drodze likwidacji i przekształcenia dotychczasowych dwu szkół typu ekonomicznego - rozpoczęło swą działalność w środowisku wprawdzie potężnie kolejarskim, ale bez jakiejkolwiek tradycji w dziedzinie średniego szkolnictwa kolejowego, co wywarło bezsprzecznie charakterystyczny wpływ na początkowe działania organizacyjne i pierwsze lata pracy nowo powstałej szkoły kolejowej (wcześniej od 1945 r. działała szkoła zasadnicza przy ZNTK Bydgoszcz). Nie bez znaczenia był również fakt wydania decyzji (27.06.1952 r.) o likwidacji wyżej wymienionych szkół ekonomicznych wtedy, kiedy dokonany już został nabór młodzieży do klas pierwszych tych szkół na rok szkolny 1952/53. Dlatego też powstaniu Technikum towarzyszyła gorąca atmosfera społeczna. Nauczycieli i uczniów likwidowanych szkół ekonomicznych ogarnął niepokój i dręczyło pytanie o przyszłość osobistą w nowej szkole. Podstawą tego niepokoju była tak nagła propozycja zmiany specjalności szkolenia zawodowego, jak również obiegowa wówczas treść słowa „kolejarz”.

W takiej sytuacji rodzice uczniów szukali „ratunku” dla swych dzieci. Komitety Rodzicielskie likwidowanych szkół ekonomicznych (szczególnie Technikum Handlowego) interweniowały u władz politycznych i administracyjnych o zaniechanie przekształcenia dotychczasowego profilu szkolenia zawodowego i utrzymanie likwidowanych szkół ekonomicznych, jako jedynych tego typu w Bydgoszczy. Natomiast pracownicy Departamentu Szkolenia Zawodowego MK, świadomi potrzeb polskiego kolejnictwa, rozpoczęli pracę uświadamiającą i wyjaśniającą. W rzeczowych rozmowach z nauczycielami i uczniami likwidowanych szkół uzasadniali potrzebę powstania średniej szkoły zawodowej typu kolejowego w bydgoskim środowisku kolejarskim oraz wskazywali na korzyści z tego płynące dla młodzieży, rodziców i państwa.

Dużej pomocy w programowaniu potrzeby średniej szkoły kolejowej w Bydgoszczy udzieliła miejscowa „brać” kolejarska, która w tej placówce oświatowej widziała sprzyjający i postępowy element dla bydgoskiej tradycji rodzinnej, a także nowe źródło awansu zawodowego i społecznego dla swych dzieci i pracujących kolejarzy. Wysiłki te usunęły dużą część niepokoju, ostudziły umysłu i serca zainteresowanych osób. Część jednak tego osobliwego „bagażu” wniesiona została w społeczność Technikum i stała się problemem wymagającym umiejętnego rozwiązania.

Praktyczne przekazanie likwidowanych szkół ekonomicznych, a więc majątku ruchomego i nieruchomego, personelu pedagogicznego i administracyjno-gospodarczego oraz uczącej się młodzieży przez Ministerstwo Handlu Wewnętrznego i Ministerstwo Finansów na rzecz Ministerstwa Kolei nastąpiło w dniu 18 września 1952 roku, tj. po rozpoczęciu r. szk. 1952/53. Zrozumiałą rzeczą było finansowanie działalności Technikum do końca roku budżetowego 1952 przez te resorty, które likwidowane szkoły przekazywały Ministerstwu Kolei.

W pierwszym roku działalności Technikum specjalności kolejowe stanowiły skromną cząstkę w całości programowej szkoły. W r. szk. 1952/53 w Technikum istniało 26 klas dla młodzieży nie pracującej (838 uczniów) i 5 klas dla młodzieży pracującej (191 uczniów).

W wyniku posunięć organizacyjnych i zgody młodzieży z powyższych klas o profilu ekonomicznym utworzono cztery o specjalnościach kolejowych dla młodzieży nie pracującej (ok. 15 % ogólnej liczby klas) i to:
- klasę teletechniki kolejowej oraz klasę dróg i mostów kolejowych (przekształcono klasy pierwsze z naboru młodzieży dla specjalności handlowych i finansowych),
- klasę finansów w kolejnictwie oraz klasę przewozów i taryf kolejowych (przekształcono klasy drugie ze specjalności zbliżonych do kolejowych).

Pozostałe klasy kontynuowały naukę w specjalnościach dotychczasowych - handlowych i finansowych.

Rok szkolny 1953/54 przyniósł poważne zmiany organizacyjne. Nabór młodzieży do klas pierwszych objął całkowicie kolejowe specjalności techniczne. Technikum też posiadało w r. szk. 1953/54 dwa kierunki dla młodzieży pracującej.”

W 1954 r. dokonano pierwszego naboru do klas o specjalnościach kolejowych - dla pracujących; na wiosnę roku następnego zorganizowano formalnie wydział zaoczny przekształcony w r. 1960 w Zaoczne Technikum Kolejowe; w latach 60. Technikum prowadziło także oddziały wieczorowe dla pracujących.

Lista specjalności nauczanych w okresie 50 lat obejmuje 33 pozycje: administracja finansów państwa (AF), automatyka sterowania ruchem kolejowym (AU), automatyka zabezpieczenia ruchu kolejowego (AU), drogi i mosty kolejowe (DM), eksploatacja handlowa kolei (EH), ekonomika kolei (EK), eksploatacja i naprawa spalinowych pojazdów trakcyjnych (ENSP), eksploatacja i naprawa taboru kolejowego (ENTK), eksploatacja urządzeń bezpieczeństwa ruchu pociągów, ekonomika i organizacja transportu kolejowego (EOTK), finanse w kolejnictwie (FK), finanse przedsiębiorstw handlowych (FPH), finanse przedsiębiorstw przemysłowych (FFP), handel drogistowski (HD), maszyny i urządzenia drogowe (MD), naprawa wagonów (NW), obróbka skrawaniem (OS), planowanie w kolejnictwie (PK), planowanie w transporcie (PT), planowanie obrotu towarowego (POT), przewozy i taryfy kolejowe (PTK), ruch i przewozy kolejowe (RP), ruch kolejowy (RP), remont taboru kolejowego (RT), sieci i zasilanie (SZ), towaroznawstwo artykułów przemysłowych i spożywczych (TAP), trakcja elektryczna (TE), trakcja parowa (TP), telekomunikacja (TK), telekomunikacja kolejowa (TK), teletechnika kolejowa (TK), urządzenia elektryczne taboru kolejowego (UE), urządzenia sterowania ruchem kolejowym (AU).

Jako placówka samodzielna Technikum działało do końca roku szkolnego 1993/94. Od 01 września r. 1994 zostało decyzją MTiGM włączone w skład Zespołu Szkół Kolejowych w Bydgoszczy. Od 01 września 2002 r. Szkoła będzie funkcjonować w strukturze Zespołu Szkół Nr 13 „Copernicanum” w Bydgoszczy; przestanie istnieć w r. 2005, kiedy ostatni absolwenci opuszczą mury szkolne.



ZESPÓŁ SZKÓŁ KOLEJOWYCH

Szkoła, która powstała w wyniku połączenia trzech placówek resortowych działających w Bydgoszczy. Akt założycielski (TO-5-1462/167/93) wydał Minister Transportu i Gospodarki Morskiej w dniu 06 grudnia 1993 r.: „Tworzy się Zespół Szkół, któremu nadaje się nazwę: Zespół Szkół Kolejowych im. Mikołaja Kopernika w Bydgoszczy. (...) W skład Zespołu wchodzą następujące jednostki organizacyjne: 1) Technikum Kolejowe im. Mikołaja Kopernika w Bydgoszczy, 2) Zasadnicza Szkoła Kolejowo-Mechaniczna w Bydgoszczy, 3) Technikum Zawodowe dla Dorosłych w Bydgoszczy. (...) Podsekretarz Stanu – mgr Stanisław Rybak, W porozumieniu – Kurator Oświaty w Bydgoszczy – mgr Januariusz Stodolny”.

Aktowi towarzyszyły trzy decyzje ministra dotyczące szkół wchodzących w skład Zespołu: „(...) Zasadnicza Szkoła Zawodowa Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego Polskich Kolei Państwowych w Bydgoszczy otrzymuje nazwę Zasadnicza Szkoła Kolejowo-Mechaniczna (...)”, „(...) Zaoczne Technikum Kolejowe w Bydgoszczy otrzymuje nazwę Technikum Zawodowe dla Dorosłych (...)”, „(...) Technikum Kolejowe Ministerstwa Komunikacji im. Mikołaja Kopernika w Bydgoszczy otrzymuje nazwę Technikum Kolejowe im. Mikołaja Kopernika (...)”.

Akt założycielski nowej placówki zakończył kilkumiesięczny proces prac przygotowawczych komisji składającej się z przedstawicieli szkół podlegających integracji. Komisję, która odbyła kilka roboczych posiedzeń, tworzyły trzy zespoły: Technikum Kolejowego: mgr inż. Edward Małachowski – dyrektor, mgr inż. Franciszek Dorszewski – wicedyrektor, mgr Anna Bachorz i mgr inż. Henryk Szklarski – przedstawiciele rady pedagogicznej, mgr inż. Jan Szymik – przedstawiciel związku zawodowego; Zaocznego Technikum Kolejowego: mgr Bruno Welz – dyrektor, mgr inż. Witold Gontarczyk – wicedyrektor, mgr Daria Wójtowicz i mgr Stanisława Kijak – przedstawiciele rady pedagogicznej, mgr Jadwiga Szczepańska – przedstawiciel związku zawodowego; ZSZ PKP ZNTK: mgr inż. Jan Kaczmarek – dyrektor, Kazimierz Glama – instruktor warsztatów szkolnych, mgr Mirosław Olejnik – przedstawiciel rady pedagogicznej, Danuta Marciniak – przedstawiciel związku zawodowego.

Komisja formułowała najistotniejsze ustalenia w licznych sprawach związanych z połączeniem szkół w jeden organizm; kwestie organizacyjne, sprawy osobowe i sprawy materialne. W części ostatniego posiedzenia komisji, które odbyło się 06 kwietnia 1993 r. udział wzięli także członkowie Zespołu Nadzoru Pedagogicznego Gabinetu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej: inż. Krzysztof Zieliński (gł. wizytator) i mgr inż. Jan Światłowski (dyr. Zespołu Szkół Żeglugi Śródlądowej w Nakle) oraz inż. Zygfryd Żurawski – dyr. ds. produkcji ZNTK w Bydgoszczy. Po przeprowadzonym tajnym głosowaniu, komisja sformułowała wniosek dotyczący dyrektora Zespołu: „Komisja proponuje, aby obowiązki dyrektora powierzyć od 01.09.1993 r. panu mgr. inż. Edwardowi Małachowskiemu. Po okresie integracji szkół zostanie przeprowadzony konkurs na stanowisko dyrektora szkoły, który zgodnie z art. 36 ustawy o systemie oświaty wyłoni kandydata na stanowisko dyrektora. Wielkość kadry kierowniczej ustali dyrektor mgr inż. Edward Małachowski po uzgodnieniach z MTiGM. (...)”.

Zespół Szkół Kolejowych rozpoczął ostatecznie działalność z początkiem roku szkolnego 1994/95. Trwający jeszcze jakiś czas proces wielopłaszczyznowej integracji i konieczność rozwiązywania nowych zadań, nie zakłóciły realizacji zasadniczych dla Szkoły zadań w dziedzinie pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej.

W pierwszym roku działalności Zespół prowadzi 57 klas (oddziałów): TK – 26; ZSK-M – 13; TZdD – 18 (z filiami w Poznaniu i Olsztynie). Kadra pedagogiczna składa się z 54 nauczycieli pełnoetatowych i 60 dochodzących. Działa 15 kręgów i zespołów zainteresowań: koła: biblioteczne, telewizyjne, elektroniczne (radiowęzeł szkolny), strzeleckie i LOK, teatralne, fizyczne, modelarstwa kolejowego, informatyczne, brydżowe, języka niemieckiego, turystyczne; SK PCK, zespół gazetki szkolnej „Biała Lokomotywa”, zespoły SKS; w soboty prowadzone są w sali gimnastycznej zajęcia sportowo-rekreacyjne; działa Szczep 7 BDH. Księgozbiór biblioteki szkolnej liczy 49.470 woluminów, a średnia wypożyczeń na ucznia Zespołu wynosi 8 książek.

W ostatnim roku działalności Zespół prowadzi 45 klas (oddziałów): TK – 21; ZSK-M – 3; Gimnazjum Nr 11 – 8; TZdD – 13. Kadra pedagogiczna składa się z 54 nauczycieli pełnoetatowych oraz 40 dochodzących. Spośród nauczycieli pełnoetatowych 11 uzyskało w nowym systemie awansu zawodowego stopień nauczyciela dyplomowanego (mgr inż. Franciszek Dorszewski, mgr Maria Dudziak, mgr inż. Witold Gontarczyk, mgr Mirosława Ledzińska, mgr inż. Anna Leik, mgr inż. Edward Małachowski, mgr inż. Jerzy Manikowski, mgr Ewa Rinc, mgr Bogumiła Tojza-Domańska, mgr Ryszard Szpak, mgr Grzegorz Waszkiewicz).

Znaczącą część nauczycieli stanowią absolwenci Technikum Kolejowego: nauczyciele pełnoetatowi: Marek Dzieweczyński (praktyczna nauka zawodu), mgr Piotr Łabenda (historia), inż. Tadeusz Strzyżewski (przedmioty mechaniczne), mgr Jarosław Szczepaniak (język polski), mgr Ryszard Szpak (wf), mgr Barbara Włoch-Kasprowicz (język polski); nauczyciele niepełnoetatowi: lic. Daniel Bernatajtys (wf, trener wioślarstwa), mgr inż. Andrzej Dadek (przedmioty elektroniczne), mgr inż. Jerzy Domański (przedmioty teletechniczne), mgr Marian Drażdżewski (wf, trener wioślarstwa), mgr Rafał Gontarczyk (katecheta), mgr inż. Leszek Kaczmarek (przedmioty budowlane), mgr Lech Olszewski (wf, trener wioślarstwa), lic. Paweł Pastwa (opiekun radiowęzła szkolnego), inż. Wiesław Perski (przedmioty budowlane), inż. Karol Pytel (przedmioty kolejowo-ruchowe).

Księgozbiór szkolny liczy 42.225 woluminów, na jednego ucznia przypada w r. szk. 6 wypożyczeń. Działa 11 kręgów i zespołów zainteresowań, 3 zespoły SKS. Wielostronnej pomocy udzielają jednostki organizacyjne PKP (m. in. praktyczna nauka zawodu, uczniowskie praktyki zawodowe, zajęcia prowadzone w kolejowym laboratorium ruchu).



GIMNAZJUM NR 11

Do r. szk. 2000/2001 Gimnazjum funkcjonowało w budynku SP Nr 31 przy ul. Karłowicza 2; obydwiema szkołami, i podstawową, i gimnazjum kierował dyr. mgr Marek Sinkowski.

W styczniu 2001 r. wiceprezydent Bydgoszczy - Elżbieta Krzyżanowska oraz dyrektor WOiW Urzędu Miasta - Wiesława Tomasiak-Wyszyńska, przeprowadziły lustrację obiektu Zespołu Szkół Kolejowych, przygotowując uzasadnienie uruchomienia w śródmieściu gimnazjum rejonowego. W dn. 28 marca tego roku Rada Miasta Bydgoszczy Uchwałą Nr XXXVI/1087/2001 postanowiła „ (...) z dniem 1 września 2001 r. zreorganizować Zespół Szkół Kolejowych przy ul. Mikołaja Kopernika 1 poprzez włączenie do jego struktury organizacyjnej Gimnazjum Nr 11. (...)”. Uchwale tej towarzyszyła uchwała dotycząca placówki przy ul. Karłowicza 2, mocą której uruchomiono tam Gimnazjum Nr 6 - sportowe.

W rezultacie tych decyzji, po niezbędnych przygotowaniach organizacyjnych łączących przedwakacyjny jeszcze wysiłek dyrekcji i nauczycieli z obu szkół, w uroczystości rozpoczęcia r. szk. 2001/2002 uczestniczyła w auli ZSK młodzież gimnazjalna. Rok szkolny rozpoczęło 8 klas gimnazjalnych; dwie II i dwie III (młodzież przeniesiona z placówki przy ul. Karłowicza) oraz cztery klasy I, z naboru przeprowadzonego już w budynku przy ul. Kopernika. Pośród decyzji rady pedagogicznej ZSK przygotowujących nowy rok szkolny, poczesne miejsce zajęły uchwały dotyczące gimnazjalistów; opracowano specjalny program włączenia ich w nową społeczność uczniowską, przyjęto program wychowawczy, przystosowano wewnątrzszkolny system oceniania, starannie rozważono przydział wychowawstw.

W grupie nauczycieli pełnoetatowych rozpoczęli nauczanie w Gimnazjum: mgr Magdalena Baranowska, mgr Anna Barbachen (wych. 1 Gc), mgr Aleksandra Bejtka, mgr Elżbieta Biaduń (wych. 2 Ga), mgr Maria Dudziak, mgr Zbigniew Grabarkiewicz, mgr inż. Magdalena Koralewska, mgr Mirosława Ledzińska, lic. Katarzyna Lewandowska (wych. 1 Gb), lic. Jakub Lewandowski (wych. 1 Gd), mgr Piotr Łabenda (wych. 2 Gb), mgr inż. Jerzy Manikowski, mgr Beata Milewska (wych. 3 Ga), mgr inż. Michał Miszta, mgr Ryszard Szpak, mgr Marzena Tobolska (wych. 3 Gb), mgr Anna Walerowicz, mgr Grzegorz Waszkiewicz (wych. 1 Ga), mgr Franciszka Wegner, mgr Barbara Włoch-Kasprowicz, mgr Magdalena Wyka, mgr Marzena Żak (I sem.). Nauczyciele niepełnoetatowi: mgr inż. Andrzej Milewski (I sem.), Jolanta Molenda-Cuske, dr Henryk Wiśniewski, mgr Angela Zielińska; od II sem. Danuta Dąbrowska oraz mgr Małgorzata Fedec.

Wszelkie kompetencje dotyczące Gimnazjum Nr 11 znalazły się w przydziale obowiązków nowego wicedyrektora Zespołu Szkół Kolejowych - mgr Jarosława Szczepaniaka, polonisty i absolwenta Technikum Kolejowego.

Obrót koła historii trwał dość długo: po 80 latach, w budynku przy ul. Kopernika 1 znów pojawili się gimnazjaliści. Wieloaspektowe podwaliny pomyślności nowej placówki kładło wiele osób. Nie sposób wszystkie je wymienić. Odnotujmy zatem choćby niektóre: wiceprezydenta Bydgoszczy, odpowiedzialnego za oświatę - Panią Elżbietę Krzyżanowską, która nie miała wątpliwości, iż śródmiejskie gimnazjum rejonowe powinno się znaleźć pod dachem obiektu przy ul. Kopernika 1; dyrektora WOiW UM - Panią Wiesławę Tomasiak-Wyszyńską, która w niełatwej sytuacji budżetowej oświaty, przyznała Szkole środki na zakup pierwszych, niezbędnych pomocy dydaktycznych do nauczania biologii; Panów: Tadeusza Urbańskiego - wicedyrektora WOiW UM i Leszka Latosińskiego - kierownika w WOiW UM oraz Panią Teresę Kordas - st. wizytatora w Kuratorium Oświaty, dzięki którym Gimnazjum uzyskało sprzęt komputerowy w ramach programu „InterNet dla gimnazjum”.



ZESPÓŁ SZKÓŁ NR 13 „COPERNICANUM”

Placówka rozpoczynająca działalność w budynku przy ul. Kopernika 1 w dn. 01 września 2002 r. Powstała na mocy Uchwały Nr XLVI/1457/2002 Rady Miasta Bydgoszczy. Zarówno teksty paragrafów Uchwały jak i towarzyszącego jej uzasadnienia, ujawniają syntetycznie wszystkie problemy związane z wdrażaniem reformy edukacji i sposoby ich rozwiązywania przez samorząd bydgoski.

Rada Miasta uchwaliła zatem, aby Zespół Szkół Kolejowych w Bydgoszczy przekształcić z dniem 01 września 2002 r. w Zespół Szkół Nr 13 „Copernicanum”, składający się z: Liceum Profilowanego Elektrycznego, Technikum Elektrycznego, Technikum Elektrycznego po Zasadniczej Szkole Zawodowej, Technikum Zawodowego dla Dorosłych, Zasadniczej Szkoły Zawodowej Elektrycznej oraz Gimnazjum Nr 11. Wymienione szkoły (oprócz TZdD) są szkołami ponadgimnazjalnymi nowego typu. W liceum profilowanym cykl kształcenia trwa trzy lata, a proponowane przez Szkołę profile to elektrotechniczny (wytwarzanie, przesyłanie i użytkowanie energii elektrycznej oraz wytwarzanie i zaopatrywanie w inne nośniki energetyczne) i zarządzanie informacją (tworzenie, gromadzenie i przesyłanie informacji). W technikum cykl kształcenia trwa cztery lata i prowadzony jest dla zawodów technik telekomunikacji i technik elektryk. Cykl kształcenia w nowej szkole zasadniczej trwa dwa lata i umożliwia ona uzyskanie kwalifikacji robotnika w zawodach elektryk lub monter urządzeń i instalacji telekomunikacyjnych. Po ukończeniu szkoły zasadniczej jej absolwenci mogą kontynuować naukę w cyklu dwuletnim w technikum.

W Uchwale nie „zapomniano” o szkołach kontynuujących stare cykle kształcenia, bowiem: „ (...) Klasy dotychczasowych szkół ponadpodstawowych: Technikum Kolejowego, Zasadniczej Szkoły Kolejowo-Mechanicznej i Technikum Zawodowego dla Dorosłych prowadzi się do czasu likwidacji tych szkół (...)”, co oznacza inaczej mówiąc naturalny ich koniec z chwilą pożegnania ostatnich absolwentów. Przytaczana Uchwała, wpisując się w ogólnomiejskie porządkowanie specjalności zawodowych w placówkach Bydgoszczy, postanawia, że: „Od dnia 1 września klasy Technikum Kolejowego o specjalności drogi i mosty kolejowe prowadzi się do czasu ich wygaśnięcia w Technikum Budowlanym Zespołu Szkół Budowlanych w Bydgoszczy”.

W uzasadnieniu Uchwały czytamy: „ W Zespole Szkół Kolejowych od kilku lat dokonywane są przekształcenia mające na celu zmianę profili kształcenia. Odchodzi się od kształcenia w zawodach związanych z kolejnictwem. Od ubiegłego roku w strukturze Zespołu znajduje się Gimnazjum nr 11. Fakty te wymuszają zmianę nazwy szkoły i wdrożenie kolejnych zmian w jej strukturze. Mają one doprowadzić do ujednolicenia kształcenia pewnych specjalności na terenie całego Miasta.

Dorobek szkoły w niektórych specjalnościach leży u podstaw podjęcia decyzji o ich kontynuowaniu i rozwijaniu. Szkoła będzie kształciła elektryków w zakresie telekomunikacji, na poziomie szkół maturalnych – przekształconego technikum i powołanego liceum profilowanego oraz zasadniczej szkoły zawodowej i technikum na podbudowie zasadniczej szkoły zawodowej, szkoły dla dorosłych (która swymi godzinami pracy nie koliduje z pracą szkół dla młodzieży), a w przyszłości również szkoły policealnej.

W strukturze zespołu szkół nie przewiduje się funkcjonowania warsztatów szkolnych. Ich likwidacja podyktowana jest wysokimi kosztami związanymi z nauką bardzo wąskiej grupy uczniów, którzy z powodzeniem mogą uczęszczać do Centrum Kształcenia Praktycznego wchodzącego w skład Zespołu Szkół Mechanicznych nr 2 przy ulicy Słonecznej. Budynki zajmowane przez warsztaty szkolne (przy ulicy Zygmunta Augusta na terenie dawnego ZNTK) zostaną przekazane na potrzeby Miasta.”
 
 
« powrót|drukuj
Content-Type: text/html